“maybe a grain, but its existance cannot be denied“, Gallery Apel (2009)

“MAYBE A GRAIN, BUT ITS EXISTANCE CAN NOT BE DENIED.”

Replikas

I call these sculptures that embody the music of Replikas…

The process of the exhibition started with a sudden decision based on the feeling of mass that I got from the music, when I was listening to Replikas’s album “Zerre”. The works reflect what I see through my ears; twelve sculptures murmuring, being spoiled, rolling, falling, dancing, inviting their viewers to play, that correspond to the twelve songs in the album.  It was as if the materials I used bent themselves into shape with the music. The feelings of time, space, sound and motion that the music exudes are transformed into sculptures that you can see with your eyes, and touch with your hands.

Turkish :

“ZERREDİR BELKİ, AMA YOK DENİLMEZ”

Replikas

Replikas’ın müziği ile vücut bulmuş heykeller diyorum bunlara…

Sergi süreci, Replikas’ın “Zerre” albümünü dinlerken müzikte hissettiğim hacim duygusuyla gelen anlık bir karardan doğdu. Kulaklarımla gördüklerimi yansıtan işler, albümde yer alan on iki şarkıya karşılık on iki mırıldayan, şımaran, yuvarlanan, düşen, dans eden, ziyaretçisini oyuna davet eden heykellerden oluşuyor. Kullandığım malzemeler sanki müziği dinlerken kendi kendilerine kıvrılıp biçimleniverdiler… Müziğin verdiği zaman, mekan, ses ve hareket duygusu gözle görülür, elle dokunulur heykellere dönüştü.